Δύο μέρες πριν από τον γάμο μου, ο αρραβωνιαστικός μου, ο Ρόμπερτ, μου πέταξε μια βόμβα – έπρεπε να φύγει ξαφνικά για ένα επαγγελματικό ταξίδι. Κάτι δεν μου φαινόταν σωστό, και όταν ένα τηλεφώνημα από το αφεντικό του δεν ταίριαζε με την ιστορία του, αποφάσισα να τον ακολουθήσω. Αυτό που ανακάλυψα δεν ήταν αυτό που περίμενα, και με έκανε να αμφισβητήσω την εμπιστοσύνη, την αγάπη και τον άντρα που επρόκειτο να παντρευτώ.
Όταν έκλεισα τα τριάντα, δεν μπορούσα να αποφύγω τον φόβο ότι ίσως να μην παντρευόμουν ποτέ. Ανησυχούσα πως η αγάπη με είχε προσπεράσει. Αλλά να ‘μαι – δύο μόνο μέρες πριν γίνω σύζυγος.
Ήταν σαν όνειρο. Ετοιμαζόμουν να αρχίσω ένα νέο κεφάλαιο με τον Ρόμπερτ, τον άντρα που είχε κλέψει την καρδιά μου και μου είχε δείξει τι πραγματικά μπορεί να είναι η αγάπη. Ήταν όλα όσα ήθελα ποτέ: έξυπνος, ευγενικός και απέραντα τρυφερός.
Ακόμα και όταν ήμουν στεναχωρημένη, μπορούσε να με κάνει να γελάσω με τα αστεία του ή με το ζεστό του χαμόγελο. Ένιωθα πλήρης.
Αλλά η χαρά αυτή κλονίστηκε όταν ο Ρόμπερτ μπήκε στο υπνοδωμάτιο με ανήσυχη έκφραση. Κάτι δεν πήγαινε καλά.
«Τι συμβαίνει;» ρώτησα μόλις είδα το πρόσωπό του.
Ο Ρόμπερτ δίστασε. «Κάθριν, λυπάμαι πολύ, αλλά πρέπει να φύγω για ένα επαγγελματικό ταξίδι.»
«Τι; Ο γάμος μας είναι σε δύο μέρες.»
«Το ξέρω. Υπόσχομαι πως θα είμαι πίσω εγκαίρως. Ίσως ακόμη και το προηγούμενο βράδυ.»
«Σοβαρά; Θα με αφήσεις μόνη σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή;»
«Δεν θα έφευγα αν δεν ήταν σημαντικό. Όλα είναι οργανωμένα. Πρέπει να πάω.»
«Γιατί;» ρώτησα με φωνή που έτρεμε.
Με πήρε αγκαλιά. «Σε αγαπώ. Θα είμαι πάντα δίπλα σου.»
«Ποιος πάει μαζί σου;»
«Ο Τράβις. Είναι γι’ αυτό τόσο σημαντικό.»
Ήξερα πως ήταν το αφεντικό του και προσποιήθηκα πως καταλαβαίνω. Μα μέσα μου ήθελα να φωνάξω. Κατάπια όμως τον θυμό μου.
«Καλά,» είπα. «Αλλά σκέψου πώς θα μου το ξεπληρώσεις.»
Εκείνος γέλασε απαλά και άρχισε να ετοιμάζεται. Τον παρακολουθούσα σιωπηλή. Τα μάτια μου έπεσαν στα εισιτήρια του. Ο προορισμός δεν ταίριαζε με καμία δουλειά που ήξερα ότι είχε.
Τον συνόδευσα μέχρι την πόρτα. Με αγκάλιασε και έφυγε. Λίγα λεπτά αργότερα, χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ήταν ο Τράβις.
«Γεια σου; Όλα καλά;» ρώτησα.
«Όλα καλά. Απλώς ήθελα να πω πως δεν θα μπορέσω να έρθω στον γάμο. Είμαι σε επαγγελματικό ταξίδι.»
Η καρδιά μου σταμάτησε. «Ο Ρόμπερτ θα είναι πίσω για τον γάμο, σωστά;»
«Δεν καταλαβαίνω… Εγώ δεν του ανέθεσα κανένα ταξίδι. Σου είπε ότι εγώ το κανόνισα;»
Πάγωσα. «Α, πρέπει να κατάλαβα λάθος…»
Έκλεισα βιαστικά και χωρίς δισταγμό πήγα στο αεροδρόμιο. Έκλεισα εισιτήριο για την ίδια πτήση. Όταν τον είδα στην πύλη, τον παρακολούθησα διακριτικά.
Όταν φτάσαμε στον προορισμό, πήρε ταξί. Του είπα να ακολουθήσει το αυτοκίνητο, κρατώντας απόσταση. Οδηγήσαμε σε μια ήσυχη γειτονιά. Ο Ρόμπερτ κατέβηκε και χτύπησε την πόρτα ενός σπιτιού. Κρύφτηκα και παρακολούθησα.
Μια γυναίκα του άνοιξε και τον αγκάλιασε. Εκείνος μπήκε μέσα.
Πλησίασα και κοίταξα από το παράθυρο. Ο Ρόμπερτ καθόταν απέναντί της, την κρατούσε όπως κρατούσε κι εμένα. Τα μάτια μου θόλωσαν από τα δάκρυα.
Όταν εκείνος έφυγε, πήρα θάρρος και χτύπησα την πόρτα. Μου άνοιξε η ίδια γυναίκα.
«Είσαι καλά; Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;»
«Είμαι η αρραβωνιαστικιά του Ρόμπερτ. Παντρευόμαστε σε δύο μέρες.»
Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα. «Ω… έλα μέσα.»
Μου έδωσε ένα ποτήρι νερό και κάτσαμε στην κουζίνα.
«Ξέρω πώς φαίνεται αυτό, αλλά δεν είναι αυτό που νομίζεις. Είμαι η πρώτη του αγάπη. Ήρθε για να μου ζητήσει συγγνώμη.»
«Γιατί τώρα;»
«Γιατί δεν ήθελε να κουβαλάει τύψεις στον γάμο σας. Σε αγαπάει βαθιά.»
«Τότε γιατί δεν μου το είπε;»
«Ο καθένας έχει τις πληγές του. Μερικές φορές δεν ξέρουμε πώς να τις μοιραστούμε. Εγώ είμαι παντρεμένη τώρα, έχω δύο παιδιά. Ο Ρόμπερτ μίλησε για σένα σαν να είσαι ο κόσμος του.»
Πέρασα τη νύχτα εκεί. Όταν είδα την οικογένειά της, θυμήθηκα γιατί αγαπούσα τον Ρόμπερτ. Γύρισα σπίτι τα ξημερώματα.
Ο Ρόμπερτ με περίμενε στην πόρτα. «Πού ήσουν; Τηλεφωνούσα συνέχεια!»
«Δεν ξέρω τι να πω.»
«Άσε με να αρχίσω. Σου είπα ψέματα. Δεν ήμουν σε επαγγελματικό ταξίδι.»
«Το ξέρω.»
«Συγγνώμη. Δεν έκανα τίποτα κακό. Ήθελα απλώς να κλείσω ένα κεφάλαιο.»
«Το ξέρω. Συγγνώμη κι εγώ.»
«Γιατί;»
«Γιατί αμφέβαλα. Σε ακολούθησα όταν κατάλαβα πως ο Τράβις δεν ήταν μαζί σου. Πήγα στο σπίτι της Λιζ. Μου τα εξήγησε όλα.»
Ο Ρόμπερτ με κοίταξε τρυφερά. «Σε αγαπώ. Θέλω να περάσω τη ζωή μου μαζί σου.»
Ένιωσα τη λύτρωση μέσα μου. «Κι εγώ. Τώρα είμαι σίγουρη,» του είπα και τον φίλησα.
